بوریس جانسون، به طور کامل الکساندر بوریس دوفیفل جانسون (زاده 19 ژوئن 1964 ، نیویورک سیتی، نیویورک، ایالات متحده) روزنامه نگار انگلیسی و سیاستمدار حزب محافظه کار انگلیس و متولد آمریکا که در ژوئیه سال 2019 نخست وزیر انگلیس شد. او بعنوان دومین شهردار منتخب لندن (16-1687) و به عنوان وزیر امور خارجه در امور خارجه (18-18 - 2016) زیر نظر نخست وزیر ترزا می، خدمت کرد.
اوایل زندگی و شغل به عنوان یک روزنامه نگار
جانسون در کودکی قبل از شرکت در مدرسه شبانه روزی در انگلستان در نیویورک سیتی، لندن و بروکسل زندگی می کرد. وی بورس تحصیلی را به کالج اتون بدست آورد و بعداً در کالج Balliol، آکسفورد، جایی که رئیس جمهور اتحادیه آکسفورد بود، تحصیل کرد. جانسون پس از مدت کوتاهی به عنوان مشاور مدیریت، کار روزنامه نگاری را آغاز کرد. وی در سال 1987 به عنوان گزارشگر روزنامه تایمز شروع به کار کرد اما به دلیل ایجاد نقل قول اخراج شد. وی سپس به کار برای روزنامه دیلی تلگراف مشغول شد، جایی که به عنوان خبرنگار پوشش جامعه اروپا (1989-94) و بعداً به عنوان دستیار ویراستار (1994-1994) خدمت کرد. در سال 1994 جانسون به عنوان یک ستون نویس سیاسی برای تماشاگر کار کرد و در سال 1999 به عنوان سردبیر مجله شناخته شد و تا سال 2005 در این سمت کار کرد.
انتخابات به پارلمان
در سال 1997 جانسون به عنوان کاندیدای محافظه کار برای کلوید ساوت در مجلس عوام انتخاب شد، اما وی قاطعیت را در مقابل حزب کارگر مارتین جونز از دست داد. به زودی پس از آن، جانسون شروع به حضور در برنامه های تلویزیونی مختلف کرد و از سال 1998 با یک برنامه گفتگو روی آنتن رفت. رفتارهای ناشایست و سخنان غیرقابل توصیف او، او را به محبوبیت چند ساله در برنامه های گفتگوی انگلیس تبدیل کرد. جانسون مجدداً در سال 2001 در پارلمان شرکت کرد، این بار در حوزه انتخابیه هنلی-تیمز برنده انتخابات شد. اگرچه او همچنان به طور مكرر در برنامه هاي تلويزيوني بريتانيا ظاهر مي شد و به يكي از شناخته شده ترين سياستمداران اين كشور مبدل مي شد، جانسون در موارد متعدد تهديد شد وی پس از انتشار یک سرمقاله حساس در The Spectator، مجبور شد از شهر لیورپول عذرخواهی کند و در سال 2004 پس از شایعات موجود در رابطه بین جانسون و یک روزنامه نگار، از سمت خود به عنوان وزیر هنر سایه برکنار شد. با وجود چنین سرکوب های عمومی، جانسون در سال 2005 به کرسی پارلمان خود رسید.
شهردار لندن
جانسون در ژوئیه 2007 وارد انتخابات شهرداری لندن شد و کن لیوینگستون، از حزب کارگر را به چالش کشید. وی در جریان انتخابات سخت و پرشور، با تمرکز بر موضوعات جرم و حمل و نقل، بر رقیب خود غلبه کرد. در اول ماه مه 2008 ، جانسون پیروزی را به دست آورد، که از نظر بسیاری به عنوان سلب مسئولیت دولت ملی کار به رهبری گوردون براون دیده می شد. در اوایل ماه بعد، جانسون با کناره گیری از سمت نماینده مجلس، وعده انتخاباتی را عملی کرد. در سال 2012 جانسون به عنوان شهردار انتخاب شد و مجدداً لیوینگستون را برگزید. پیروزی وی یکی از معدود نقاط روشن حزب محافظه کار در انتخابات میان دوره ای محلی بود که در آن بیش از 800 کرسی در انگلیس، اسکاتلند و ولز از دست داد.
جانسون در حالی که فعالیت سیاسی خود را دنبال می کرد، همچنان به نوشتن خود ادامه داد. نتیجه کار او به عنوان نویسنده شامل Lend Me Your Ears (2003) ، مجموعه ای از مقاله ها بود. هفتاد و دو باکره (2004) ، رمانی؛ و رویای روم (2006) ، یک بررسی تاریخی از امپراتوری روم نیز از کارهای او بود. در سال 2014 ، وی درباره چرچیل نیز نوشت.
بازگشت به پارلمان
جانسون در سال 2015 به پارلمان بازگشت و در انتخاباتی که به نظر می رسید حزب محافظه کار اولین دهه اکثریت آشکار خود را از دهه 1990 به دست آورد، جایگاه غربی لندن Uxbridge و South Ruislip را به دست آورد. وی مقام خود را به عنوان شهردار لندن حفظ کرد و این پیروزی باعث ایجاد گمانه زنی ها شد که وی در نهایت نخست وزیر دیوید کامرون را برای رهبری حزب محافظه کار به چالش بکشد. با این حال برخی منتقدان ادعا می کنند که جاه طلبی های سیاسی شخصی جانسون باعث شد تا کمتر درباره جایگاه شهرداری کار کند.
در نهایت نوبت به برگزیت رسید و انتخابات آن انجام شد. هنگامی که همه آراء در همه پرسی شمارش شد، حدود 52 درصد از افرادی که در نظرسنجی شرت کردند، تصمیم به خروج انگلیس برای خروج از اتحادیه اروپا گرفتند و کامرون را واداشت تا استعفای قریب الوقوع خود را به عنوان نخست وزیر اعلام کند.
جانسون در مبارزه با ویروس کرونا هم بسیار جدی بود تا جایی که خودش هم به این ویروس مبتلا شد و تا آستانه مرگ پیش رفت. در نهایت اما او بر بیماری نیز چیره شد و به بازی برگشت و حالا محکم و استوار در حال هدایت انگلیس است.
بوریس جانسون نخست وزیر انگلیس کیست